آسیب شناسی جنبش سبز از نگاه خودم: 1- افتادن به دام افراطی گری

قبل از هر چیز بابد بگم این قابل درکه که حامیان جنبش طیف گسترده ای با عقاید متفاوت در داخل و خارج از کشور هستند ولی این رو هم باید فهمید که نباید رفتاری کرد که به اختلافات درونی و ریزش نیروها منجر بشه.
مشکل هر جنبشی اینه که بعد از مدتی آدمای افراطی در راسش قرار می گیرند.
شاید این نتیجه رفتارهای افراطی حکومت فعلی باشه چون متاسفانه نظامهای افراطی جای خودشون رو به نظامهای افراطی مخالف می دند.
الان هر جا یه لینک مذهبی هست یه عده آدم مشکوک یا نپخته میاند زیرش از مزخرف بودن مذهب و عقب افتادگی نویسنده و تغییر ریشه ای حکومت در آینده نزدیک مینویسند.
میگم "مشکوک" چون هر آدمی به راحتی میفهمه این رفتارا چقدر به ضرر جنبش تموم میشه
میگم "نپخته" چون باید اینو بفهمیم که ملت ایران(چه تحصیل کرده چه بیسواد) هنوز هم اکثریت کاملا قاطعشون مذهبی هستند.
بنابراین این شعارها فقط باعث لوث شدن جنبش تو چشم قسمت گسترده ای از جامعه میشه.
اثر دیگه اش هم اینه که سیاسیون و روحانیون رو از جنبش جدا میکنه چون با این افراطی گری ها اونا نمیتونند حمایت خودشون رو از جنبش تو جامعه توجیه کنند. شاید تغییر یا تعدیل مواضع بسیاری از افراد سرشناس در قبال جنبش به همین مساله بی ربط نباشه

متاسفانه عده ای از دوستان که تحلیل درستی از اوضاع کشور ندارند و تا حدودی تحت تاثیر اطراف خودشون هستند این مساله رو درک نمی کنند.
شاید هم این به نبودن یه هسته مرکزی برای تصمیم گیری در مورد روشها و شعارها بر میگرده.